กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 220 คนน่าสงสารย่อมมีความน่าชิงชัง
รถตำรวจมาถึงอย่างรวดเร็วและพาตัวหลิวปัวไป ตอนที่ถูกพาตัวไปเขายังดิ้นรนตะโกนว่า "ปล่อยผม ผมจะไปช่วยเมียผม ขอพวกคุณปล่อยผม ถ้าผมถูกจับไป เมียกับลูกสาวผมก็จบกันหมด"
เสียงของหลิวปัวหายไปอย่างรวดเร็วในไม่ช้า ตำรวจที่ช่วยคนไปแจ้งเหตุการณ์ด้วย ลู่เหวินเถิงได้รับบาดเจ็บ หวงไป๋เสียกำลังพันแผลให้เขาอย่างลนลาน ลู่เฉินโจววิ่งออกมา ตะโกนว่า "ลุงครับ ลุงชื่ออะไรครับ"
ก้าวเท้าของตำรวจชะงักเล็กน้อย ไม่หันกลับมา เพียงยิ้มแล้วพูดประโยคหนึ่งว่า "หนุ่มน้อย ผมเป็นแค่ตำรวจปราบปรามยาเสพติดธรรมดาคนหนึ่ง"