กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 216 เธอไล่ฉันไปไม่ได้หรอก
ลู่เฉินโจวลนลานจนลืมสภาพร่างกายตัวเอง รีบจะลุกขึ้นทันที จนดึงรอยแผลที่หลัง เขาเปล่งเสียงครางเบา ๆ ก่อนล้มกลับลงไปอย่างแรง ตาพร่ามัวเป็นระลอก
จี้เฟิงรีบกดตัวเขาไว้ พลางพูดว่า “คุณจะทำอะไรครับ ลืมไปแล้วหรือว่าตัวเองยังเป็นคนเจ็บอยู่?”
ลู่เฉินโจวกัดฟันพูดว่า “ไม่ต้องสนใจฉัน รีบไปหาเสี่ยวหร่านสิ อ้อ ใช่ คุณอาอันก็อยู่โรงพยาบาลนี้เหมือนกัน น่าจะอยู่อีกตึกหนึ่ง ลองไปดูก่อน”
จี้เฟิงถอนหายใจ “ในเมื่อห่วงเธอขนาดนี้ จะพูดเรื่องเลิกกันไปทำไม?”
ลู่เฉินโจวพูดอย่างโมโห “พูดเรื่องไร้สาระอะไร รีบไปสิ”