กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 212 กลับประเทศ
ในห้องตกอยู่ในความเงียบ ผ่านไปครู่หนึ่งอันเสี่ยวหรานจึงเอ่ยขึ้น “ฉันเข้าใจความรู้สึกแบบนี้นะ คุณก็สมควรมีคนที่รอคุณเหมือนกัน โม่หลี กล้าที่จะตามไปสิ ฉันดูออกว่าเขามีความรู้สึกกับคุณ”
ดวงตาของโม่หลีเป็นประกาย “จริงเหรอ”
“จริง” อันเสี่ยวหรานนึกถึงสายตาของมู่หลินซวี่ที่คอยมองตามโม่หลีตลอดทั้งวัน มุมปากเผยรอยยิ้ม “ฉันดูไม่ผิดหรอก”
สิบโมงเช้าของวันถัดมา พานจื้อเลี่ยงกับอันเสี่ยวหรานไปเยี่ยมลู่เฉินโจวด้วยกัน