กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 184 มีดสั้นของเธอ
อันเสี่ยวหรานเม้มปากนิ่งไม่ขยับ นางไม่ได้ลืมว่าในตอนแรกสุดก็เป็นสวีเฟิ่งที่ถือชามยาตรงเข้ามาหานางแล้วพูดว่า มาเถอะ ถึงเวลากินยาแล้ว ภายใต้รอยยิ้มที่ดูไร้พิษภัยนั้น ซ่อนไว้ซึ่งความโหดเหี้ยมที่ฆ่าคนไม่กะพริบตา
ราวกับมองออกถึงความกังวลของอันเสี่ยวหราน สวีเฟิ่งยิ้มขื่นครั้งหนึ่ง พลางกล่าวว่า “วางใจเถอะ ในโจ๊กถ้วยนี้ไม่มีอะไรทั้งนั้น หากนายท่านสี่ไม่ต้องการให้คุณสำเร็จ คุณก็ไม่มีโอกาสยันมาถึงตอนนี้ ฉันรู้ว่าคุณไม่เชื่อฉัน แต่ทุกอย่างที่ฉันทำล้วนเป็นคำสั่งของนายท่านสี่ ในเมื่อเขาปล่อยคุณไปแล้ว ฉันก็ไม่มีเหตุผลจะทำร้ายคุณอีก”