กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 159 อันเสี่ยวหรานหายตัวไป
อินทรีเฒ่าแข็งทื่อไม่กล้าขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย เหงื่อเย็นไหลร่วงจากหน้าผาก ด้านนอกยังคงมีเสียงปืนวุ่นวายดังไม่ขาด แต่เขากลับเหมือนไม่ได้ยินอะไรเลย
“พี่น้อง…พี่น้องฟังผมก่อน สินค้าพวกนั้น…ของพวกนั้นยกให้พวกคุณหมด…ปล่อยผม…ให้มีทางรอดชีวิตเถอะ…” เขาพูดตะกุกตะกัก
เหนือหัวมีเสียงหัวเราะเย็น ๆ ดังขึ้น เสียงผู้ชายคนหนึ่งพูดว่า “ถอนหญ้าไม่ถอนราก เมื่อลมฤดูใบไม้ผลิพัดมา ก็จะงอกขึ้นอีก อินทรีเฒ่า ลาก่อน”