กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 125 ปิดปาก
ตู้เฉินพูดว่า “นี่มันช่างบังเอิญจริง ๆ ไนต์คลับแมลงปอแดงไม่ไกลจากบาร์สายลมสงบที่มันเป็นถิ่นของผม ตอนนั้นผมกำลังสั่งสอนลูกน้องอยู่ที่นั่นพอดี พี่อันก็ส่งข้อความมาหาผม ผมเพิ่งอ่านจบ เงยหน้าขึ้นมารถคันนี้ก็แล่นผ่านตาผมไป ผมเลยรีบกระโดดขึ้นรถไล่ตามไป แต่ไล่ได้ไม่กี่ก้าว มันก็เลี้ยวเข้าลานจอดรถใต้ดินนี้ ผมไม่กล้าตามใกล้เกินไป กลัวจะทำเรื่องของพี่อันเสีย เลยวนอยู่ข้างนอกสองรอบก่อนจะเข้าไป คนลงจากรถไปแล้ว มองไม่เห็นว่าหน้าตาเป็นยังไง”
“เอาล่ะ ลำบากเธอแล้ว” อันเสี่ยวหรานตบไหล่ตู้เฉินแล้วพูด