กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 96 ทิวทัศน์งามและอาหารอร่อยคือยารักษาใจที่ดีที่สุด
อันเสี่ยวหรานส่ายหน้าแล้วยิ้ม “แน่นอนว่าฉันไม่รังเกียจหรอกค่ะ”
หวงไป๋เสียยิ้มจนตาหยี "กะแล้วเชียวว่าเสี่ยวหร่านเป็นคนรู้กาลเทศะ ฉันกับเพื่อนคนนี้ไม่ได้เจอกันมาหลายปีแล้ว คราวนี้หลานสาวของเธอมาทำงานที่เมืองลี่ เธอฝากของมาให้ฉันบ่อยๆ ให้เด็กสาวต้องวิ่งมาส่งหลายรอบแล้ว ทั้งหมดก็เป็นของพื้นเมืองบ้านเกิดของเราไว้เดี๋ยวจะแบ่งให้พวกเธอเอากลับไปด้วย"
“ขอบคุณนะคะคุณป้า” อันเสี่ยวหรานพูดอย่างว่านอนสอนง่าย