ตอนที่ 234 ตอนพิเศษ—ชาติต่อไปฉันจะหาเธอให้เจอก่อนแน่นอน

“พี่หย่าย พวกเราไปเล่นว่าวกัน ถวนถวนอยากเล่นว่าว!” ถวนถวนดึงมือพี่ชายพลางร้อนรนจะเดินออกไปข้างนอก

“แม่ ผมกับน้องชายไปเล่นข้างหน้าสักแป๊บนะ เดี๋ยวพวกแม่จะกลับก็เรียกผม” โร่วโร่วจูงมือน้องเล็กพลางพูดด้วยรอยยิ้ม

“ไปเถอะ เดี๋ยวแม่เรียกพวกนาย” เธอมองดูถวนถวนแล้วกำชับอีกว่า “ถวนถวนต้องเชื่อฟังพี่ใหญ่ของนายนะ ถ้าไม่เชื่อฟัง คราวหน้าแม่ไม่พานายมาด้วยแล้ว”

“รู้แย้ว รู้แย้ว” ถวนถวนดึงมือพี่ใหญ่ของเขาเดินออกไปข้างนอก สองเท้าเล็กก้าวฉับ ๆ เร็วเป็นพิเศษ

สองพี่น้องเดินไปข้างสนามบาสเกตบอลเล็ก โร่วโร่วถือว่าวเล็กไว้ แล้วให้ถวนถวนจับเชือกวิ่ง

ถวนถวนเริ่มออกวิ่งทันที ถือว่าวเล็กดึงเอาไว้ ก็ปล่อยมันลอยขึ้นไปได้เตี่ยนเตี่ยนจริง ๆ

ถวนถวนวิ่งไปเจ็ดแปดรอบ พอเห็นว่าว่าวไม่ยอมลอยขึ้น

“พี่หย่าย นายมาทำ สูง ๆ ถวนถวนอยากได้”

“ก็ได้ เดี๋ยวถ้าปล่อยสูงจนว่าวเล็กบินหนีไป ถึงตอนนั้นนายอย่ามาร้องไห้นะ”