ตอนที่ 230 เรือนสี่ประสาน

มื้อเที่ยงวันนี้ พวกเธอกินกันที่บ้านของซ่งชูเฉิน พอกินมื้อเที่ยงเสร็จก็เตรียมตัวออกเดินทาง

ซ่งชูเฉินตั้งใจจะไปส่งพวกเขาที่สถานีรถไฟ

แต่ถูกสองสามีภรรยาซ่งชูเฉิงปฏิเสธไป ไปกลับตั้ง 6 ชั่วโมง แถมยังต้องคลำทางกลับมาตอนฟ้ามืดอีก

“พี่ ไม่ต้องหรอก สหายร่วมรบของมู่ซางจะมารับพวกเรา พี่จะได้ไม่ต้องวิ่งไปวิ่งมา ฉันถึงเมืองหลวงแล้วจะโทรหานะ”

เมื่อเห็นว่าพวกเขายกสิ่งของขึ้นเรือกันหมดแล้ว ซ่งชูเฉิงก็หันกลับมากอดจ้านจ้านที่น้ำตาคลอเบ้า

หลังจากปล่อยมือ สองพี่น้องโร่วโร่วก็พูดคุยพึมพำกับจ้านจ้าน

พอเห็นซ่งชูเฉินมองมาตาละห้อย เธอก็ยื่นมือไปกอดเขาและซุนเยี่ยนด้วยเช่นกัน

“พี่ พี่สะใภ้ พวกพี่กลับกันไปเถอะ ถึงแล้วฉันจะโทรหานะ” ซ่งชูเฉิงยิ้มบาง ๆ พลางเอ่ย