กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“งั้นแม่ก็เป็นต้าเป่า พวกเราเป็นเบบี๋คนเล็ก” โหมวโหมวพอนึกขึ้นได้ว่ายังขาดพ่อ เขาก็รีบพูดเสริมขึ้นมาทันที
โร่วโร่วเอามือปิดปากแอบขำ วิ่งไปหลบอยู่ตรงประตูห้องนอน ชะโงกหัวออกมาหัวเราะร่าว่า “แม่เป็นต้าเป่าของพ่อ โร่วโร่วกับโหมวโหมวเป็นเบบี๋คนเล็กของพ่อ”
“ฮ่า ๆ ฮ่า ๆ แม่เป็นต้าเป่าของพ่อ” โหมวโหมวก็เอามือปิดปากหัวเราะร่าเช่นกัน
ซ่งชูเฉิง “…” นี่เธอโดนเด็กสี่ขวบสองคนหยอกเอาแล้วเหรอ
“ฮ่า ๆ แม่ ใช่ไหม” โร่วโร่วหัวเราะร่าขึ้นมาอีกอย่างไม่กลัวตาย
“แม่เป็นใช่ไหม” นี่คือสิ่งที่โหมวโหมวพูด
ซ่งชูเฉิงตีก้นโหมวโหมวเบา ๆ สองที “ยังกล้าหัวเราะเยาะแม่อีก ไม่กลัวโดนตีเหรอ”