กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เถียนเถียนชี้ไปทางลุงใหญ่ซูพลางพูด ความหมายของเธอก็คือ มีปู่ใหญ่อยู่แล้ว เธอเรียกตามพวกโร่วโร่วแล้ว ตอนนี้พวกเขาก็ต้องเรียกคุณว่าตาทวดฝ่ายแม่ตามพวกโร่วโร่วด้วย แบบนี้ถึงจะเรียกว่ายุติธรรมและไม่ซ้ำกัน...
“ทำไม... ตาทวดฝ่ายแม่...” ตั้นตั้นเลียนแบบได้แค่วลีสุดท้าย
ซ่งคุนเสียน “...” มิน่าเล่าซูเหล่าเอ้อร์ถึงได้บ่น จุ๊ จุ๊ คราวนี้การเอาเปรียบมาตกอยู่ที่หัวเขาเสียแล้ว...
ลุงใหญ่ซูกระแอมเบา ๆ ท่าทางนั้นกระหยิ่มใจจนไม่รู้จะกระหยิ่มใจอย่างไรแล้ว...
“เด็ก ๆ มีทำไมนักหนากัน” สวีหนิงเสวี่ยตบตัวเถียนเถียนเบา ๆ พลางยิ้ม
“พวกเธอรีบเข้าแถวกันเร็ว อวยพรปีใหม่กับตาทวดฝ่ายแม่และปู่ใหญ่ของพวกเธอ มีอั่งเปาแจกด้วยนะ”
ย่าซ่งยิ้มพลางร้องบอก