กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“แม่พูดถูกแล้ว พี่ พี่สะใภ้ พวกพี่ไปอาบน้ำก่อนเถอะ จะได้สบายตัวขึ้นหน่อย เดี๋ยวฉันช่วยอาบน้ำให้พวกโร่วโร่วเอง” น้ำเสียงของซ่งเหมียวเหมี่ยวแฝงความขี้เล่นอยู่บ้าง
“ได้! เฉิงจื่อเธอตามฉันมา ฉันจะพาเธอไปห้องนอน พวกเราไปเอาเสื้อผ้ากัน” สวีหนิงเสวี่ยจับมือของซ่งชูเฉิงอย่างกระตือรือร้น ทั้งสองเดินไปยังห้องนอนด้วยกัน
สวีหนิงเสวี่ยคิดถึงเรื่องก่อนหน้านี้ กลัวว่าพี่สาวสามีจะคิดมาก “เฉิงจื่อ เมื่อก่อนห้องฉันก็ไม่มีเตียงอุ่น พอพ่อกับแม่ไปหาพวกเราที่นั่นได้ไม่นาน น้องสองก็รื้อลานเรือนฝั่งตะวันออกของพวกเราทิ้ง แล้วสร้างขึ้นมาใหม่อีกรอบ
ตอนนี้ห้องชุดที่สร้างใหม่ติดด้านนอกนี้คือพวกฉันอยู่ ส่วนห้องชุดที่สร้างใหม่ตรงสวนหลังบ้านนั้น ให้ครอบครัวเธออยู่”