กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“แม่ แม่ น้อง ชาย ร้องไห้”
โร่วโร่วไถลตัวลงมาจากร่างของน้าชายใหญ่ของเขา แล้ววิ่งไปทางซ่งชูเฉิง
“ไม่เป็นไรนะ น้องชายร้องไห้ทำไมล่ะ”
ซ่งชูเฉิงเพิ่งจะยื่นมือไปจับมือเขา โร่วโร่วก็หดมือไปข้างหลังอย่างกะทันหัน
“คุณอาเฉิงจื่อ มือของน้องชายโร่วโร่วเลือดออกแล้ว” ใบหน้าเล็ก ๆ ของต้าเป่าย่นเข้าหากัน สำนึกเสียใจเป็นที่สุด หากไม่ใช่เพราะเขาไปฉี่ น้องชายโร่วโร่วก็คงไม่ถูกเจ้าเด็กนิสัยเสียรังแก
“ต้าเป่าไม่เป็นไรนะ คุณอาใหญ่ขอดูหน่อย” ซ่งชูเฉิงลูบหัวเขา เธอนั่งยอง ๆ ลงตรงหน้าโร่วโร่ว “เกิดอะไรขึ้น ล้มเหรอ ให้แม่ดูหน่อยสิ”
โร่วโร่วถึงได้ค่อย ๆ ยื่นมือออกมาอย่างระมัดระวัง