กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พอมาถึงหน้าประตูลานบ้านก็วางโร่วโร่วลงทันที
“เฉิงจื่อ ถ้างั้นพวกแม่ไปก่อนนะ ทางพี่สะใภ้ของลูกก็อย่าลืมบอกเธอด้วยล่ะ” มารดาตระกูลซ่งจับมือเธอพลางเอ่ยขึ้น
“อืม ฉันรู้แล้วค่ะ” ซ่งชูเฉิงพยักหน้า “โร่วโร่ว โหมวโหมว เถียนเถียน บอกลากับคุณย่าและคุณปู่เร็วเข้า”
“คุณย่า คุณปู่ ลาก่อนนะคะ หนูจะรอพวกท่านกลับมาอยู่ที่บ้านนะ” เถียนเถียนนึกว่าพวกเขาจะออกจากเกาะ จึงไม่ได้บอกว่าจะขอตามไปด้วย เธอไม่ชอบนั่งเรือ ปกติแล้วต่อให้พาเธอไป เธอก็ไม่ค่อยอยากจะไปอยู่แล้ว
ซ่งเหมียวเหมี่ยว “...” ลืมเธอไปอีกแล้วสินะ...
“ตา ตา... ตา... บายบาย!” โร่วโร่วโบกมือพลางหัวเราะ
“คุณตา คุณยาย น้าเล็ก บ๊ายบายครับ” โหมวโหมวก็โบกมือเช่นกัน