กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซ่งชูเฉิงช่วยโหมวโหมวเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ตัวเองก็เปลี่ยนเป็นชุดใหม่เช่นกัน แล้วอุ้มโหมวโหมวเดินออกไป
“เมียจ๋า สุขสันต์วันปีใหม่!” ซูมู่ซางยิ้มกล่าว
พอเดินพ้นห้องนอนออกมาก็เห็นซูมู่ซางยกอาหารเช้าเข้ามา “โหมวโหมว พูดสวัสดีปีใหม่กับพ่อเร็ว!”
โหมวโหมวมองพ่อที มองแม่ที “อ๊ะ! อ๊ะ!” หัวเราะร่าจนเห็นฟันซี่เล็กเหมือนเม็ดข้าวสารสองซี่
ซ่งชูเฉิงหอมหน้าผากเล็ก ๆ ของเขาฟอดหนึ่ง “โหมวโหมวของเราเก่งจริง ๆ เลย! พูดสุขสันต์วันปีใหม่กับพ่อเป็นด้วย!”
โหมวโหมวรู้ว่าแม่ชม ดีใจจนเตะแขนเตะขาไปมา บิดตัวซบลงบนไหล่ของซ่งชูเฉิงพลางหัวเราะเสียง “คิก ๆ” ออกมา
“เมียจ๋า! ฉันก็พูดเหมือนกันนะ!”
ซ่งชูเฉิงหันหน้าไปก็สบเข้ากับใบหน้าของพ่อของเด็กที่ทำหน้าราวกับหญิงสาวผู้ถูกทอดทิ้ง!