กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซ่งชูเฉิงไม่เร่งพวกมัน เดิมทียังแอบขำอยู่บ้าง แต่พอเห็นท่าทางของเสี่ยวเฮยในตอนนี้ เธอก็กดรอยยิ้มตรงมุมปากลง
ขณะที่เอ้อร์เหมาแตะโดนแก้ว ดวงตาห่านตัวน้อยทั้งสองข้างก็เป็นประกายวิบวับขึ้นมาทันที
มันปล่อยขาของซ่งชูเฉิง ร่างทั้งร่างแนบติดกับแก้วไปตรง ๆ ร้องตะโกน “ก๊าบ ๆ” อย่างตื่นเต้น
เสี่ยวเฮยเห็นพี่น้องคู่เวรคู่กรรมของมันไม่เป็นอะไร ขาก็ไม่แข้งอ่อนอีกต่อไป มันเชิดหน้ายืดอกยืนขึ้นมา ราวกับว่าแกะตัวที่กลัวจนตัวสั่นเทาเมื่อครู่นี้ไม่ใช่ตัวมันอย่างนั้นแหละ
เมื่อเห็นว่าพวกมันไม่เป็นอะไรแล้ว ซ่งชูเฉิงก็หยิบเครปเค้กมะม่วงชิ้นเล็กออกมา 6 ชิ้น ปลอบโยนจิตใจที่บอบช้ำของพวกมันตัวละ 1 ชิ้น รวม 5 ตัว ส่วนอีก 1 ชิ้นที่เหลือเธอกินเอง