ตอนที่ 141 เฉินเหนียน

น้องสาวของเธอจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่กล้าขึ้นเกาะอีก ทุกครั้งที่กลับบ้านเดิมฝ่ายหญิง ก็เพราะเรื่องของน้องสาวเธอในตอนนั้น แม่ของเธอหลายปีมานี้จึงไม่เคยให้สีหน้าดี ๆ กับเธอเลยสักครั้ง

เฉินเหนียนรู้สึกสงสัยในคำพูดของเธออยู่บ้าง “ไม่ใช่บอกว่าเมียของผู้การซูเป็นคนในเมืองหรอกเหรอ”

หลี่เยี่ยนพูดด้วยสีหน้ารังเกียจเต็มทน “ใครบอกว่าเป็นคนในเมือง ฝันไปเถอะ ก็แค่พวกสาวบ้านนอกคนหนึ่ง”

น้ำเสียงที่เธอพูดเจือไปด้วยความโมโหอยู่บ้าง เสียงจึงดังขึ้นมากอย่างเป็นธรรมชาติ

เมื่อเห็นว่าสายตาของพวกพี่สะใภ้ที่นั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ต่างจับจ้องมาที่พวกเธอ เฉินเหนียนก็รู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง

แววตาที่มองไปยังหลี่เยี่ยนเจือไปด้วยความรังเกียจรำคาญใจ นี่เพิ่งไม่ได้เจอกันนานเท่าไหร่กันเชียว