กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ทั้งหกคนได้รับบาดเจ็บกันไปคนละแบบ ห้าคนที่เจ็บมือเจ็บขาน่ะไม่มีปัญหาอะไรกัน น่าจะพักรักษาตัวสักระยะก็หายดีได้
มีคนหนึ่งที่เจ็บตรงศีรษะค่อนข้างสาหัส เมื่อวานตอนที่คนของเรากลับมาบอกว่าเขายังไม่ฟื้น แต่พอตอนเที่ยงวันฉันกลับไปที่เขตทหาร ได้ยินผู้บังคับการการเมืองบอกว่าฟื้นแล้ว น่าจะต้องนอนโรงพยาบาลต่ออีกสักพัก”
ซ่งชูเฉิงได้ยินถึงตรงนี้ก็ทอดถอนใจไม่หยุด ไม่ว่าจะเป็นทางเขตทหารของพวกเธอ หรือหน่วยผลิตข้างล่าง ต่างก็กำชับว่าอย่าออกทะเล
พวกเขายังคิดเสี่ยงดวงออกทะเลไป น้ำกับไฟไร้ความปรานี เวลาควรฟังคำเตือนก็ต้องฟัง หากคราวนี้ไม่ได้เจอกับเรือของเขตทหาร สิ่งที่พังทลายลงไปก็ไม่ใช่แค่หกชีวิต แต่เป็นหกครอบครัว