ตอนที่ 122 รังถูกลมพัดหายไปแล้วหรือ?

วันต่อมาข้างนอกยังคงเงียบสงบไร้คลื่นลม เพียงแต่อากาศอบอ้าวเป็นพิเศษ ไม่มีลมแม้แต่น้อย

ซ่งชูเฉิงเดินมาที่หน้าประตูก็เห็นเพียงต้าไป๋หมอบอยู่หน้าประตู พลางมองดูสภาพอากาศในใจก็ยิ่งรู้สึกไม่ค่อยดี

เหลียวจวินเดินมาตรวจดูที่ลานหน้าบ้านและริมลำธารอย่างละเอียดรอบหนึ่ง พอเดินไปถึงสวนหลังบ้านเห็นว่ารังของพวกต้าเหมายังไม่ได้ย้าย ก็เลยช่วยยกเข้าไปข้างในให้ พอเห็นว่าไม่มีอะไรแล้วก็เดินออกไปพลางพูดว่า “เฉิงจื่อ คุณอาเหลียวยกรังของพวกต้าเหมาที่สวนหลังบ้านเข้าไปไว้ในห้องรับแขกให้แล้วนะ”

“ได้ค่ะ ขอบคุณคุณอาเหลียวนะคะ พวกเอ้อร์เหมาอยู่ข้างล่างหรือเปล่าคะ” ซ่งชูเฉิงถามเสียงเบา

“ตอนฉันออกมาเห็นพวกมันไปที่ป่าไผ่กันน่ะ” พวกต้าเหมาออกประตูมาพร้อมกับเขา เหลียวจวินคุยกับซ่งชูเฉิงครู่หนึ่งก็กลับไป