ตอนที่ 120 พ้นช่วงพักฟื้นหลังคลอด

“เฉิงจื่อ! ฟังย่านะ เสื้อผ้านี่แม่ไปซักเอง” มารดาตระกูลซ่งพูดอย่างไรก็ไม่ยอมให้เธอไปซัก ถือเสื้อผ้าแล้วเดินออกไปทันที

เมื่อเห็นพวกท่านเป็นแบบนี้ ซ่งชูเฉิงก็ทำได้เพียงยอมทำตามอย่างว่าง่าย เดินไปนั่งลงข้างโต๊ะเครื่องแป้งในห้องนอน พลางเช็ดผมพลางมองดูพี่น้องสองคนบนเตียง

ตอนเพิ่งเกิดยังตัวเล็กนิดเดียวอยู่เลย

ผ่านไปหนึ่งเดือนนี้พี่น้องทั้งสองคนอ้วนขึ้นมาถึง 3 จิน ขาว ๆ ท้วม ๆ น่ารักน่าเอ็นดูเป็นพิเศษ

โร่วโร่วเป็นคนที่ชอบก่อกวนที่สุด ทั้งยังร่าเริงที่สุด แต่ก็ร้องไห้เก่งที่สุด

ส่วนโหมวโหมวนั้นตรงกันข้าม เขาค่อนข้างขี้เกียจและไม่ร้องไห้งอแง

เหมือนอย่างตอนนี้ที่โร่วโร่วยื่นมือออกไปอยากดึงตุ๊กตาที่แขวนอยู่เหนือศีรษะพวกเขา นาน ๆ ทีแตะโดนก็จะหัวเราะออกมาสักเสียงหนึ่ง