ตอนที่ 101 ห้าสิบก้าวหัวเราะร้อยก้าว

เมื่อสวีหมินกลับถึงเกสต์เฮาส์รับรอง ก็รีบโทรศัพท์ไปหาซูมู่ซางทันที

เรื่องราวมากมายไม่อาจพูดคุยทางโทรศัพท์ได้ จึงพูดคุยกันสั้น ๆ เพียงไม่กี่ประโยค

ทว่าสุดท้ายสวีหมินก็ยังคงเอ่ยถึงเรื่องที่ว่า “ซ่งจิ่งเฉิงสละชีพไปตั้งแต่ก่อนตรุษจีน” แทรกเข้าไปด้วย ส่วนเนื้อหาการพูดคุยโดยละเอียดเขาจะให้คนนำส่งไปให้

อีกฟากหนึ่งของสายโทรศัพท์ ประโยคสุดท้ายของสวีหมินทำให้ก้นบึ้งดวงตาของซูมู่ซางเผยประกายดุร้ายออกมาอย่างไม่ปิดบังแม้แต่น้อย

พลันนึกถึงความฝันก่อนหน้านี้ของพี่ชายภรรยา บนใบหน้าก็แผ่เจตนาสังหารเข้มข้นจนทำให้ขนหัวลุก

เขาพึมพำกับตัวเอง “เป็นบ้าก็ดี บ้าแล้วจะได้มีชีวิตอยู่ต่อไปได้อีกสักพัก……”

เมียของเขาควรจะได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขและบริสุทธิ์ผุดผ่อง

เรื่องวุ่นวายไร้สาระพวกนี้ ให้เขาเป็นคนจัดการเองก็พอ