เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 71 รอยแผลเป็นและเรื่องที่ยังค้างคา
"ครืน——"
พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนแยกออกเป็นรอยร้าวหลายสาย คานไม้และกระเบื้องมุงหลังคาเหนือศีรษะไม่อาจทานแรงไหวสะเทือนได้ เศษฝุ่นและเศษปูนจึงร่วงกราวลงมาไม่ขาดสาย
หนิงอวี่และคงชิงจ้องมองเสวียนหมิงที่ทรุดเข่าลงกับพื้นเบื้องหน้าด้วยความระแวดระวัง
ไม่รู้เพราะเหตุใด คนที่เมื่อครู่ยังวางอำนาจบาตรใหญ่อยู่ต่อหน้าพวกเขา ยามนี้กลับอ่อนแอลงอย่างกะทันหัน นอกจากจะกระอักเลือดออกมาแล้ว บนใบหน้ายังปรากฏรอยแตกร้าวสีดำเป็นทางยาว ปราณมารจำนวนมากทะลักออกจากร่างโดยไม่อาจควบคุมได้
โอกาสดีมาถึงแล้ว!
หนิงอวี่ใจชื้นขึ้นมา รีบดึงคงชิงที่อยู่ข้างกายให้วิ่งหนีออกไป ทั้งสองประคองกันฝ่าแผ่นดินไหวอย่างทุลักทุเล
ทว่าเดินไปได้ไม่ไกล คงชิงก็เซถลาล้มลงกับพื้น ดวงตาปิดสนิท ใบหน้าขาวซีดราวกับใช้เรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายจนหมดสิ้น
หนิงอวี่ร้อนใจจนแทบบ้า พยายามฉุดร่างเขาให้ลุกขึ้นสุดกำลัง แต่เพราะเรี่ยวแรงของนางเองก็ร่อยหรอจึงล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่า
"เจ้าเป็นอะไรไปกันแน่? คนที่โดนฟันคือข้าแท้ๆ ทำไมเจ้าถึงบาดเจ็บหนักกว่าข้าอีก!" หนิงอวี่ร้อนใจจนน้ำตาคลอ น้ำเสียงเจือแววตัดพ้อ "อดทนอีกหน่อยสิ อีกนิดเดียวพวกเราก็จะหนีออกไปได้แล้ว!"