เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 61 หอหลอมที่ไร้ทางหนี
อีกด้านหนึ่ง หนิงอวี่ถูกคนกลุ่มหนึ่งล็อกตัวไว้แน่นหนา พาเดินมุ่งหน้าไปยังตำหนักบรรทมที่เสวียนหมิงจัดเตรียมไว้ให้
นางเกลียดการถูกบงการที่สุดในชีวิต ยามนี้ใบหน้าจึงบึ้งตึงด้วยความโกรธ พยายามสะบัดไหล่ให้หลุดจากการเกาะกุมของบ่าวรับใช้ "ปล่อยข้านะ ข้าเดินเองได้!"
ทว่าบ่าวทั้งสองกลับออกแรงบีบแน่นราวกับคีมเหล็ก ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย ยังคงกึ่งประคองกึ่งผลักให้นางเดินต่อไปข้างหน้า
หนึ่งในนั้นเอ่ยเกลี้ยกล่อม "ฝ่าบาทมีรับสั่ง พวกข้าน้อยไม่อาจปล่อยตัวองค์หญิงได้พ่ะย่ะค่ะ"
ตั้งแต่เล็กจนโต เคยมีใครกล้าทำกับนางเยี่ยงนี้ที่ไหนกัน
ไฟโทสะในอกของหนิงอวี่พุ่งสูง หากเป็นเมื่อก่อน บ่าวไพร่สามหาวพวกนี้คงถูกนางฆ่าทิ้งไปนานแล้ว ทว่ายามนี้นางตกอยู่ในรังศัตรู พลังวิญญาณถูกผนึกจนไม่อาจรีดเร้นออกมาได้แม้แต่ส่วนเดียว จำต้องกล้ำกลืนความแค้นนี้ลงไปก่อน
แต่คนอย่างหนิงอวี่ไม่มีทางยอมก้มหัวให้ใครง่ายๆ แน่นอน นางครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะปิ๊งไอเดีย กระแอมเบาๆ แล้วเอ่ยเสียงดังฟังชัด "พวกเจ้าไม่ได้ยินที่เสวียนหมิงพูดเมื่อครู่หรือไร เขาจะแต่งตั้งข้าเป็นราชินี! ข้าคือว่าที่ราชินีของพวกเจ้า กล้าขัดขืนข้าขนาดนี้ ระวังเถอะ..."