เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 337 การประจันหน้าของสองลำดับขั้นที่หนึ่งกับขอบเขตที่สี่!
จ้าวทูตสวรรค์ได้ยินเสียงของฟางอี้ สีหน้าบิดเบี้ยวไปชั่วขณะ ทว่าไม่นานนัก เขาก็กลับมาสุขุมเยือกเย็นและวางท่าสูงส่งดังเดิม
น้ำเสียงของเขาล่องลอย ราวกับดังมาจากฟากฟ้า
"ฆ่าฉันงั้นเหรอ? อาศัยแค่วัชระอย่างแกเนี่ยนะ?"
ฟางอี้พยักหน้าเล็กน้อย "แค่วัชระ ก็พอแล้ว"
เขามองดูสิ่งที่เรียกว่าทูตสวรรค์หกปีกเบื้องหน้า แววตาไม่ได้เหมือนกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูที่ร้ายกาจอะไร แต่เหมือนกำลังมองกระสอบเนื้อที่ทนไม้ทนมือสักก้อน
ใช่แล้ว
จะเรียกว่ากระสอบเนื้อ กระสอบทราย หรือชื่อเรียกทำนองนั้นอะไรก็ได้ทั้งนั้น สรุปคือไม่ใช่ "คู่ต่อสู้" อย่างแน่นอน เพราะเขายังไม่คู่ควรเลยสักนิด
หลังจากได้ประจักษ์กับเหล่านักยุทธ์ระดับสูงจากดาวดวงอื่นที่ถูกส่งผ่านจุดเชื่อมแดนมา ทัศนคติของฟางอี้ก็เปลี่ยนไปแล้ว ในสายตาของอารยธรรมระดับสูงเหล่านั้น โลกใบที่เขาอยู่นี้เป็นเพียง "โลกเกิดใหม่" ที่แม้แต่การฟื้นฟูปราณวิญญาณยังไม่ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการด้วยซ้ำ ในสายตาของพวกเขา การต่อสู้ดิ้นรนที่เกิดขึ้นบนดาวดวงนี้ไม่ต่างอะไรกับการเล่นขายของเลยสักนิด
จ้าวทูตสวรรค์อวดอ้างว่าตนเองมีขอบเขตพลังสูงสุดบนดาวตี้ซิง ทว่าความแข็งแกร่งของระดับขั้นหลายครั้งก็ไม่ได้เป็นตัวแทนของความสามารถในการต่อสู้จริง เขามองคนอื่นเป็นมดปลวก แต่ในสายตาของผู้อื่น บางทีตัวเขาก็เป็นแค่มดปลวกตัวหนึ่งเช่นกัน