บทที่ 307 ศึกษาวิถียุทธ์มาตั้งยี่สิบปี มีปัญญาแค่นี้เองเหรอ?

บทที่ 307 ศึกษาวิถียุทธ์มาตั้งยี่สิบปี มีปัญญาแค่นี้เองเหรอ?

สิ้นเสียงลง

ฟางอี้มองดูคนทั้งสอง พลันยกมือขึ้น

นิ้วชี้และนิ้วกลางประสานร่าย ราวกับวาดลวดลายสีทองขึ้นกลางความว่างเปล่า ยามนี้ประกายเส้นสายสีทองเหล่านั้นไหลเวียน ค่อยๆ ก่อร่างเป็นมุทราที่แผ่กลิ่นอายหยางทองคำออกมา

ตึง—!

เมื่อปลายนิ้วของฟางอี้ตวัดลง

กลางความว่างเปล่า

มุทราที่สลักลวดลายลึกล้ำซับซ้อนปรากฏขึ้นตรงหน้า มันมีขนาดใหญ่กว่าตัวชายฉกรรจ์เสียอีก ทั้งยังแผ่คลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมาราวกับดวงตะวันหยางเพลิงอันแผดเผา

มุทราเทพสุริยัน สิบอุปสรรคมลายสูญ!

หยางเพลิงจุติ ทะลวงผืนฟ้าเบื้องหน้า กลิ่นอายองอาจเกรียงไกรไร้ผู้ต้าน!