กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 302 จ้าวเทพสุริยันช่างเฉียบไวยิ่งนัก แค่ปล่อยกลิ่นอายรั่วไหลตอนประหารนักโทษหลบหนีก็มาถึงแล้ว
เมืองไท่
โซนวิลลา
สายน้ำพุ่งทะยานขึ้นสู่เวหา ก่อนจะโปรยปรายรดลงบนดอกตูมที่เพิ่งผลิบานในสวน หญิงงามวัยกลางคนคนหนึ่งกำลังถือสายยางรดน้ำพลางสาละวนอย่างเก้ๆ กังๆ
"เสี่ยวไป๋ หลบไป!"
สิ้นเสียงของฟางอวี้หลาน เจ้าหมาดำตัวน้อยก็พุ่งพรวดเข้าไปในม่านละอองน้ำ กลิ้งเกลือกตัวอย่างร่าเริงจนเปียกโชกไปทั้งร่าง
เปียกโชกยังพอว่า แต่มันยังตื่นเต้นสะบัดหัวสะบัดหาง สะบัดน้ำสกปรกเปื้อนคราบโคลนกระเซ็นไปทั่ว เลอะไปทั้งตัวของฟางอวี้หลาน
เสื้อนวมสีขาวของฟางอวี้หลานกลายสภาพเป็นเสื้อลายจุดในพริบตา
"...เจ้าหมาแสนดี เชิญแกไปเล่นให้พ้นๆ ทาง อย่ามารบกวนฉันรดน้ำต้นไม้"