กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 290 จ้าวสายฟ้า: ขอบคุณครับอาจารย์
ตูม!!!
ท่ามกลางทะเลสายฟ้า เสียงกึกก้องกัมปนาทสะเทือนเลื่อนลั่น ท้องนภาเบื้องบนทั้งหมดปริแตกราวกับผิวกระจก ปรากฏรอยร้าวละเอียดนับร้อยนับพันสาย และเมื่อมองลอดผ่านรอยแยกเหล่านั้นออกไป สิ่งที่มองเห็นได้ก็คือ... ความเวิ้งว้างว่างเปล่าที่ชวนให้ขนหัวลุก
และภายใต้ทัศนียภาพอันสุดขั้วของท้องฟ้าที่แหลกสลายเช่นนี้
ประกายดาบสายหนึ่งก็ฟาดฟันลงมาอย่างกึกก้อง
ลำแสงสีชาดสั่นสะเทือนทำลายความว่างเปล่าจนแหลกละเอียด คลื่นกระแทกที่แผ่ออกไปนำมาซึ่งความพินาศย่อยยับ สายฟ้าทั่วทั้งผืนฟ้าล้วนแตกสลาย กลายสภาพเป็นซากปรักหักพังอันน่าอนาถ
ภาพเหตุการณ์เช่นนี้แฝงไว้ด้วยพลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง ประหนึ่งภัยพิบัติสวรรค์จุติลงมา
ทว่าท่ามกลางฉากทัศน์ราวกับวันสิ้นโลกนี้
กลับมีร่างหนึ่งกำลังรุกคืบเข้าหาสายฟ้าด้วยตัวเอง