กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 270 สิ้นเปลืองของฟ้าดิน! ควบคุมแดนมายา!
ท้องนภา
มืดดับลงกะทันหัน ประกายดาบที่เป็นเส้นตรงดิ่งแทงทะลุผืนฟ้าไร้ขอบเขต!
ชั่วขณะนี้
ฟ้าดินไร้แสง ราวกับสุริยุปราคามาเยือน ทว่าสิ่งที่กลืนกินแสงเจิดจ้าของดวงตะวันแผดเผาหาใช่การบดบังของดวงจันทร์ และยิ่งไม่ใช่สุนัขสวรรค์อันใด
แต่กลับเป็น
ประกายดาบที่เจิดจรัสถึงขีดสุด!
ทุกคนมองไม่เห็นสิ่งใดอีก ในแววตาเหลือเพียงความเจิดจรัสของดาบเล่มนี้ แม้แต่แสงตะวันอันแรงกล้าก็ไม่อาจเทียบเคียงได้!
สีหน้าของราชากระดูกชะงักงันลงฉับพลัน
ในดวงตา เพลิงทมิฬที่ลุกโชนไม่ไหวระริกอีกต่อไป ทั่วทั้งผืนฟ้าคล้ายถูกกดปุ่มหยุดเวลาไว้ แม้แต่นกสีขาวที่กระพือปีกบินร่อนก็ยังหยุดนิ่งอยู่เหนือเมฆขาว