กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 268 มันกำลังเพลิดเพลินกับความสิ้นหวังของพวกเรา...
ม่านฟากฟ้าสั่นสะเทือน
บนท้องนภาแยกออกเป็นรอยแตก มืดมิดและล้ำลึก ราวกับเชื่อมไปสู่ขุมนรกอันไร้ก้นบึ้ง...
เงาร่างหนึ่ง
ค่อยๆ ลอยเด่นอยู่เหนือรอยแยกนั้น
มันมีรูปร่างเป็นโครงกระดูก ตำแหน่งที่ควรจะเป็นดวงตาถูกแทนที่ด้วยเปลวไฟสีฟ้าครามลุกโชน เปลวเพลิงไหวระริก ด้านหลังของมันคือท้องฟ้าที่มืดมิดหม่นหมอง แผ่ไอพลังชั่วร้ายน่าสะพรึงกลัวออกมา
ม่านฟ้าค่อยๆ ถูกย้อมด้วยสีดำทีละนิด กระทั่งถูกความมืดมิดห่อหุ้มไว้จนหมดสิ้น
"นั่นมัน... ราชาเหรอ?!"
ฟันของซูชิงอิ๋งกระทบกันเบาๆ เธอแหงนหน้าจ้องมองเงาร่างที่ค่อยๆ ปรากฏขึ้นอย่างไม่ละสายตา แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
"เมืองไท่เคยมีราชาคุณสมบัติความมืดจุติลงมาตนหนึ่ง ในตอนที่มันจวนจะฟักตัวออกมา ก็ถูกหัวหน้าทีมผู้ผนึกฝังสะกดผนึกเอาไว้ แฟ้มคดีนี้มีชื่อว่า 'นรกสังเวยราชา'"