กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 248 จ้าวสายหมอก: ฟัค! แกโง่ปะวะ! อยากตายก็อย่าลากฉันไปด้วยสิวะ!
วินาทีที่ฟางอี้ปรากฏกายลงมา
แสงเพลิงก็กระจายสลายไป
กลุ่มหมอกสีดำกลุ่มหนึ่งร่วงหล่นลงมา... ร่างของจ้าวสายหมอกค่อยๆ รวมตัวขึ้นมาจากม่านหมอกสีดำ ในยามนี้เขาหอบหายใจอย่างหนัก ใบหน้าที่เคยเฉื่อยชาอยู่เป็นนิจพลันแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมขึ้นมา
ในยามนี้ ดวงตาของเขาจับจ้องไปยังฟางอี้ที่ปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าอย่างไม่กะพริบ ในใจเริ่มคาดเดาได้รางๆ... แต่ว่ามันจะเป็นไปได้ยังไงกัน?!
ผู้ผนึกฝังเห็นได้ชัดว่าอยู่ที่เมืองไท่ ทำไมถึงมาโผล่ที่นี่ได้? หรือว่าที่จ้าวพิรุณคนนั้นพูดจะเป็นเรื่องจริง? เขามาจริงๆ งั้นเหรอ?
ด้วยความหวังอันริบหรี่ที่เป็นไปไม่ได้ จ้าวสายหมอกจึงเริ่มแก้ต่างอย่างแถไถ