บทที่ 210 โทสะของผู้ผนึกฝัง ดั่งอัสนีหมื่นสาย โหมกระหน่ำเกินต้านทาน

บทที่ 210 โทสะของผู้ผนึกฝัง ดั่งอัสนีหมื่นสาย โหมกระหน่ำเกินต้านทาน

ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน

แสงเพลิงอันโหมกระหน่ำพลันซัดกวาดทั่วท้องฟ้าเหนือเมืองไท่ในชั่วพริบตา แผ่ปกคลุมทั่วฟ้าจรดดิน ราวกับกรงขังเพลิงระหว่างฟ้าดิน

"กลิ่นอายของเปลวเพลิงนี้มัน..."

ในเวลานี้ ผู้เบิกทางผู้บุกรุกคนหนึ่งที่กำลังประมือกับซ่งอีหมิงอย่างดุเดือดจนไม่อาจแยกขาด พลันเห็นเปลวเพลิงบนท้องฟ้า สายตาของเขาก็ไหววูบขึ้นมา

ไม่รู้ว่าทำไม เปลวเพลิงอันโหมกระหน่ำนี้ถึงให้ความรู้สึกอัปมงคลแก่เขา ในเมืองไท่มีผู้เบิกทางคุณสมบัติไฟที่แข็งแกร่งขนาดนี้ด้วยงั้นเหรอ?

แต่ทว่าซ่งอีหมิงที่อยู่ฝั่งตรงข้าม สีหน้ากลับพลันตื่นเต้นฮึกเหิมขึ้นมา

"ไอดอลกลับมาแล้ว!"

อะไรวะเนี่ย?