บทที่ 191 จางเทียนกล่าวขอโทษ ละอายใจที่เทียบไม่ติด

บทที่ 191 จางเทียนกล่าวขอโทษ ละอายใจที่เทียบไม่ติด

ไอทมิฬแผ่กระจายไปทั่ว

ประกายไฟจุดติดไอทมิฬ เหนือท้องฟ้าของทะเลดำราวกับกำลังมีสายฝนสีดำสนิทที่ไร้หยาดน้ำโปรยปรายลงมา

ครืนนน—

เปลวเพลิงยังคงระเบิดอย่างต่อเนื่อง สั่นสะเทือนฟ้าดิน เปลวไฟอันดุดันเกรี้ยวกราดหวังจะฉีกกระชากไอทมิฬทุกสายให้แหลกสลาย อุณหภูมิที่พุ่งสูงขึ้นอย่างกะทันหันทำให้รู้สึกอึดอัดจนแทบทนไม่ไหว

บรรดาผู้อาวุโสต่างพากันเงียบงัน พวกเขาพลันนึกถึงสีหน้าภาคภูมิใจของผู้เฒ่าอู๋ตอนแนะนำตัวเมื่อครู่ขึ้นมาได้

"โค้ดเนมของเขาคือ ผู้ผนึกฝัง"

"ถ้าพวกคุณรู้ว่าเขาได้โค้ดเนมนี้มาได้ยังไง พวกคุณจะยิ่งแสดงท่าทางตกใจเกินหน้าเกินตาผมเสียอีก"

ท่ามกลางแสงเพลิงอันร้อนแรง

แผ่นหลังของเงาร่างนั้นตั้งตรงสง่างามดั่งดาบถังในมือของเขา