เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 170 ศาสนจักรถูกกวาดล้างไปแล้ว แต่รถยังถอยเข้าซองไม่เสร็จเลย
แสงสีดำสายสุดท้ายถูกดอกไม้น้อยกลืนกินเข้าไปจนหมด
ปากสีดำขนาดเล็กตรงใจกลางดอกไม้ส่งเสียงจ๊อบแจ๊บอย่างพึงพอใจ และยังแว่วเสียงเรออย่างอิ่มเอมใจออกมาเบาๆ
ปลายกลีบดอกไม้ระยิบระยับส่ายไหวเบาๆ ราวกับเด็กสาวที่ยื่นแขนเรียวขาวผ่องออกมาสะกิดนิ้วมือของฟางอี้
"นายท่าน"
เสียงหวานใสของเด็กสาวดังขึ้น แม้จะยังฟังดูติดขัดและไม่คุ้นปากอยู่บ้าง
ฟางอี้เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย พลางเอ่ยด้วยความประหลาดใจ:
"ที่แท้เธอเป็นเกสรตัว...เมียเหรอเนี่ย?"
ชั่วขณะนั้นเขากลับหาคำที่เหมาะสมมาอธิบายไม่ได้เลยทีเดียว
ด้วยความที่ไม่ค่อยมีความรู้เรื่องพืชสักเท่าไหร่ ตอนที่ฟางอี้เก็บมันกลับมาตั้งแต่แรก จึงไม่เคยคิดจะแยกแยะเพศของดอกไม้เลยสักนิด