บทที่ 137 นักพยากรณ์ ประเทศเซี่ยไม่อาจผ่านพ้นปีแรกของการฟื้นฟูปราณวิญญาณ

บทที่ 137 นักพยากรณ์ ประเทศเซี่ยไม่อาจผ่านพ้นปีแรกของการฟื้นฟูปราณวิญญาณ

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น

ดวงตะวันแผดแสงเจิดจ้า เช้าในฤดูร้อนมักจะมาเยือนเร็วเสมอ เหล่านกฮูกราตรีบางคนยังไม่ทันได้นอน ฟ้าก็สว่างโร่เสียแล้ว

ฟางอี้ยังคงฝึกกลืนหายใจรับไอพลังจากดวงสุริยันสีทองตามปกติ

ทว่าในจังหวะที่เขากำลังฝึกกลืนหายใจอยู่นั้น หลินอีอีกลับเดินดุ่มๆ เข้ามาฟ้องด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว

"พี่คะ พวกต่างชาตินั่นมันชักจะเกินไปแล้วนะ!"

"เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ?" ฟางอี้เอ่ยถาม

ปกติแล้วลูกพี่ลูกน้องสาวไม่น่าจะใช่คนที่ชอบตามข่าวกอสซิปพวกนั้นนี่นา หรือว่าจะเป็นศึกดราม่าในวงการติ่งดารา?

พอถามเข้าจริงๆ ถึงได้รู้ว่า ที่แท้เธอหมายถึงเรื่องของผู้เบิกทาง

หลินอีอีควักภาพแคปหน้าจอรูปหนึ่งออกมาจากไหนก็ไม่อาจทราบ บนนั้นแสดงข้อความภาษาญี่ปุ่นที่ถูกแปลเป็นภาษาจีนเอาไว้