บทที่ 132 ฟื้นคืนจากความตาย เถ้ากระดูกเผาผลาญฟ้า

บทที่ 132 ฟื้นคืนจากความตาย เถ้ากระดูกเผาผลาญฟ้า

ตูม ตูม ตูม!

ป้ายหลุมศพบนท้องฟ้าเปล่งแสงระเบิดออกเสียงดังกึกก้อง เริ่มพังทลายและแตกสลาย เพียงชั่วพริบตา เศษหินนับไม่ถ้วนกับของเหลวสีดำข้นคลั่กก็ร่วงหล่นลงสู่พื้นอย่างบ้าคลั่ง สาดกระจายฝุ่นควันคละคลุ้งไปทั่ว

ช่างเป็นภาพที่น่าสะพรึงกลัวอะไรเช่นนี้!

เหนือผืนฟ้า ทุกสิ่งทุกอย่างกำลังพังทลายลงมา

แม้กระทั่งซากศพตนนั้นก็ไม่เว้น!

ครืนนน!

ซากศพน่าสะพรึงกลัวที่ลวดลายสีเขียววิญญาณไหลเวียนทั่วร่าง อบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย และถูกปกคลุมด้วยควันดำหนาทึบ พลันเริ่มหลุดลอกออก ควันดำลอยกระจายออกจากร่างของมันทีละสาย พลังแห่งความตายอันน่าสะพรึงกลัวกดทับจนทุกคนแทบหายใจไม่ออก