บทที่ 129 เมืองเทียนอันโกลาหล กองทัพอันสิ้นหวัง

บทที่ 129 เมืองเทียนอันโกลาหล กองทัพอันสิ้นหวัง

ในเวลานี้ ทุกคนต่างรู้สึกขนพองสยองเกล้าขึ้นมาในใจ

พวกเขาเห็นอะไรกันแน่?

น้ำเหลืองจากศพสีดำสนิทหยดหนึ่งร่วงหล่นลงมาจากร่างของศพโบราณ ลอยละล่องมากลางอากาศ โดยไม่แผ่คลื่นพลังใดๆ ออกมา และไร้ซึ่งกลิ่นอายอันทรงพลัง ราวกับเป็นเพียงไข่มุกสีดำธรรมดาๆ เม็ดหนึ่งที่ดูเปราะบางยิ่งนัก

ตอนที่มันหลุดออกจากศพโบราณและลอยผ่านเปลวเพลิงบนตัวดาบ ผู้คนถึงกับกังวลว่ามันจะถูกไฟแผดเผาจนเหือดแห้งไปในทันที

แต่กลับไม่เป็นเช่นนั้น

มันลอยมาอยู่ตรงหน้าของผู้ผนึกฝัง

ความเร็วช้ามาก ราวกับภาพสโลว์โมชันที่ถูกยืดเวลาออกไป

ทว่าในวินาทีที่หยดน้ำอันดูบอบบางหยดนั้นสัมผัสโดนตัวผู้ผนึกฝัง

ผู้ผนึกฝัง... ก็เสียชีวิตลงในทันที