บทที่ 126 ดาบเดียวฟันออก สิ่งผิดปกติดับสูญ

บทที่ 126 ดาบเดียวฟันออก สิ่งผิดปกติดับสูญ

เมืองเทียน

ในยามนี้ ทุกคนต่างได้เห็นประกายดาบอันร้อนแรงดุจปาฏิหาริย์แห่งเทพเจ้าบนท้องฟ้า

ผู้คนที่คุกเข่าอยู่เบื้องหน้ารูปปั้นเทพและพระพุทธต่างหมอบกราบลงกับพื้น พลางเหม่อมองร่างถือดาบเหนือศีรษะด้วยความตกตะลึง

เถ้ากระดูกโปรยปรายลงมาจากทั่วผืนฟ้า ย้อมพื้นดินจนกลายเป็นสีขาวโพลน

"พระเจ้า! เขาถึงกับกำจัดความชั่วร้ายพวกนี้ได้ด้วย!"

"เก่งกาจเกินไปแล้ว!"

ใบหน้าของทุกคนปรากฏความปีติยินดีที่รอดพ้นจากหายนะ ทว่าไม่นานหลังจากนั้น พวกเขากลับเริ่มกังวลขึ้นมาอีกครั้ง

โครงกระดูกมากมายขนาดนี้ เขามีแค่ตัวคนเดียว จะฆ่าหมดเหรอ?

ในเวลานี้