บทที่ 120 เอาชีวิตมาเดิมพัน ใครจะไปสู้ผู้ผนึกฝังได้ล่ะ?

บทที่ 120 เอาชีวิตมาเดิมพัน ใครจะไปสู้ผู้ผนึกฝังได้ล่ะ?

สามวันต่อมา

ในตอนเช้าตรู่ เสียงกรีดร้องดังสะเทือนเลื่อนลั่นก็ระเบิดขึ้นภายในอพาร์ตเมนต์

"เสี่ยวไป๋ แกไปคาบตัวอะไรกลับมาอีกแล้วเนี่ย!" หลินอีอีถือไม้กวาดพลางมองก้อนสีดำมะเมื่อมที่อยู่ตรงประตูด้วยสีหน้าใกล้สติแตก

บนพื้นปรากฏสิ่งมีชีวิตขนกระเซอะกระเซิงส่งกลิ่นเหม็นหึ่งนอนอยู่ ดูราวกับปลาเน่าที่ตายมาสิบปีจนเหนียวติดก้นถังขยะขูดเท่าไรก็ไม่ออก

กลิ่นนั้นรุนแรงถึงขั้นรมคนแก่วัยแปดสิบให้เข้าห้อง ICU ได้ในพริบตา

ส่วนเจ้าหมาน้อยเสี่ยวไป๋ตัวการใหญ่ พอมันคาบของกลับมาเสร็จก็นั่งแหมะลงตรงนั้น แลบลิ้นสีชมพูหอบแฮ่กๆ พลางทำท่าทางเหมือนอยากได้คำชม