บทที่ 88 ฟันสิ่งผิดปกติระดับ A+ ตาไม่กะพริบ แต่นั่งรถเธอฉันไม่กล้าแม้แต่จะปล่อยมือจับนิรภัย

บทที่ 88 ฟันสิ่งผิดปกติระดับ A+ ตาไม่กะพริบ แต่นั่งรถเธอฉันไม่กล้าแม้แต่จะปล่อยมือจับนิรภัย

บนรถของลูกพี่ลูกน้อง ฟางอี้ได้สัมผัสเป็นครั้งแรกว่าความรู้สึกใจหายใจคว่ำมันเป็นอย่างไร

ตอนฟันสิ่งผิดปกติระดับ A+ ตาฉันยังไม่กะพริบเลยสักนิด

แต่นั่งรถของเธอนี่ ฉันไม่กล้าแม้แต่จะปล่อยมือจับนิรภัย

หากพูดในแง่หนึ่ง... ภัยคุกคามจากการขับรถของลูกพี่ลูกน้องยังน่ากลัวกว่าสิ่งผิดปกติระดับ A+ เสียอีก

“เป็นไงพี่? ฝีมือขับรถของฉันไม่เลวเลยใช่ไหมล่ะ?” หลินอีอีเอ่ยทวงความดีความชอบ

“ขับได้ดีมาก คราวหลังไม่ต้องขับอีกนะ”

สมาคมวิญญาณทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพยิ่ง ช่างซ่อมหน้าต่างที่ซูชิงอิ๋งจัดแจงส่งมาเป็นพิเศษก็เดินทางมาถึง ชายฉกรรจ์ร่างล่ำบึ้กหลายคนหิ้วกล่องเครื่องมือเดินเข้ามาในบ้าน