กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 59 ฝูงหมาป่าวิวัฒนาการ พลังรกร้าง!
ผืนดินแห้งแล้งรกร้าง ไร้ซึ่งประกายแห่งชีวิต
ต้นไม้ที่เคยเขียวชอุ่มในอดีตบัดนี้เหี่ยวเฉาร่วงโรย กิ่งก้านผุกร่อนแห้งกรังราวกับซากกระดูกเผยตัวอยู่ใต้แสงตะวัน วัชพืชบนพื้นดินเลือนหายไปจนสิ้น ผืนดินแตกระแหงแห้งแล้งกว้างไกลสุดลูกหูลูกตาไร้ซึ่งสัญญาณชีพใด หลงเหลือไว้เพียงความเวิ้งว้างอ้างว้างที่มีแต่ฝุ่นผงคลุ้งกระจาย
ท่ามกลางความเวิ้งว้างอันไร้ที่สิ้นสุด มีเพียงเสียงลมหวีดหวิวที่ดังก้องไปทั่วทั้งผืนป่าอันโล่งเตียน
ฟางอี้ก้มตัวลงเก็บดอกไม้วิญญาณขึ้นมาอีกครั้ง แล้วเสียบมันกลับเข้าไปในกระถางต้นไม้ดังเดิม
ทิ้งไว้เพียงแผ่นหลังเบื้องหน้าผืนดิน ปิดทองหลังพระโดยไม่แยแสต่อชื่อเสียงลาภยศ
"ดูดอีกสักสองสามที่ ภารกิจให้อาหารของวันนี้ก็ถือว่าเสร็จสิ้นแล้ว"
ผืนป่าในยุคการฟื้นฟูปราณวิญญาณนั้น สำหรับผู้เบิกทางคนอื่นๆ หรือคนธรรมดาทั่วไปแล้ว ถือว่าอันตรายอย่างยิ่ง