เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 52 คลื่นกระแสความมืดปะทุ! ตกอยู่ในวิกฤตสิ้นหวัง!
เขตมืดมิดสุดขั้ว
สถานที่แห่งนี้ถูกความมืดปกคลุมและกัดกร่อนตลอดทั้งปี คุณสมบัติความมืดซึมลึกอยู่ในทุกสรรพสิ่งประหนึ่งยาพิษ ยิ่งย่างกรายเข้ามานานเท่าไร ก็ยิ่งรู้สึกเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ ถูกความหวาดกลัวที่ไร้รูปเงาเข้าครอบงำจนไม่อาจหายใจ ไม่อาจคิดอ่านสิ่งใดได้
แกร๊ก—
"อ๊ะ!"
ใครคนหนึ่งส่งเสียงร้องอุทานเบาๆ
เขาเห็นพืชเหี่ยวเฉาที่ตนเพิ่งเหยียบไปนั้นบิดเบี้ยวอัปลักษณ์ กิ่งก้านใบงอกตะปุ่มตะป่ำราวกับก้อนเนื้อร้าย ทั้งยังแผ่แสงประหลาดพิกล บนพื้นดินถูกปกคลุมด้วยเชื้อราสีดำบางๆ ชั้นหนึ่ง ทุกก้าวที่เหยียบย่ำลงไปคล้ายเหยียบลงบนชีพจรแห่งความตาย พร้อมส่งเสียงที่ชวนให้ขนหัวลุกดังขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่า
บางครั้งเธอยังได้ยินเสียงพึมพำกระซิบกระซาบแว่วๆ ไม่รู้ว่าดังมาจากที่ใด