กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 47 พี่ฉันโคตรเทพขนาดนี้เลยเหรอ?
บรรยากาศรอบตัวพลันเงียบสงัดลง
ท่ามกลางความมืดมิดอันแสนอึดอัดกดดัน จู่ๆ ก็ปรากฏประกายแสงอสนีสว่างจ้าสายหนึ่งสาดส่องเข้ามาจากภายนอก ทะลวงผ่านม่านพลังแห่งความมืด
นั่นกลับเป็นฝ่ามือข้างหนึ่งที่ปกคลุมด้วยสายฟ้า!
แคว่ก!
ฝ่ามือข้างนั้นออกแรง นิ้วทั้งห้าที่พันรอบด้วยสายฟ้าตั้งท่าฉีกกระชาก จนฉีกความมืดมิดออกเป็นสองส่วนได้อย่างเหลือเชื่อ
แสงตะวันสาดส่องเข้ามา
นั่นคือเงาร่างย้อนแสงร่างหนึ่ง สวมชุดลำลองธรรมดา
ม่านหมอกดำที่เคยกักขัง กัดกร่อน และกลืนกินพวกเธออยู่นั้น เมื่ออยู่ต่อหน้าสายฟ้ากลับเปราะบางราวกับทารกแรกเกิด เพียงแตะโดนก็แหลกสลาย
หลินอีอียืนอึ้งอยู่กับที่ ม่านหมอกดำได้กัดกร่อนพลังจิตของเธอไป จนชั่วขณะหนึ่งเธอแยกไม่ออกว่านี่คือความจริงหรือภาพลวงตาของตนเองกันแน่