บทที่ 44 ดาบเดียวเพลิงสวรรค์! ผู้ฟันจนเกิดป่าเพลิง!

บทที่ 44 ดาบเดียวเพลิงสวรรค์! ผู้ฟันจนเกิดป่าเพลิง!

ฉู่หลานกับฟางอี้นั่งเคียงข้างกันในร้านอาหารนอกรั้วชิงเป่ย

ตรงหน้ามีกับข้าวผัดส่งกลิ่นหอมฟุ้งวางเรียงราย ทว่าสายตาของฉู่หลานกลับจับจ้องสำรวจใบหน้าของฟางอี้อยู่ตลอดเวลา ไม่หยุดพักเลยแม้แต่น้อย

ฝีมือการผนึกที่ฟางอี้แสดงออกมาเมื่อครู่นี้ช่างสะเทือนขวัญสะท้านโลกเกินไปจริงๆ เธอรู้ว่าฟางอี้เก่งมาก แต่ไม่นึกเลยว่าจะเก่งกาจถึงขั้นนี้ ผนึกเพลิงสวรรค์เนี่ย ต่อให้เป็นผู้เบิกทางระดับดาวสูงๆ ของกองทัพก็ใช่ว่าจะทำได้เสียหน่อย

"ฟางอี้ นายซ่อนฝีมือไว้มิดชิดจริงเชียวนะ"

ฟางอี้เกาหัวแกรกๆ

ฉู่หลานเอ่ยต่อ "ช่างเถอะ เป็นเรื่องธรรมดาที่ผู้เบิกทางจะมีความลับ พรสวรรค์ของนายแข็งแกร่งเกินไป ฉันมองคนไม่ผิดจริงๆ นั่นแหละ ด้วยฐานะอย่างฉันคงไม่มีสิทธิ์ไปชวนนายหรอก ถ้าวันข้างหน้านายเข้าร่วมกับกองทัพ พวกเราก็ถือว่าเป็นคนคุ้นเคยกันครึ่งหนึ่งแล้ว ถึงเวลานั้นมีเพื่อนเพิ่มอีกคนก็มีทางเลือกเพิ่มอีกทาง"