บทที่ 4 ผู้บุกเบิกยุคพลังปราณฟื้นคืน

บทที่ 4 ผู้บุกเบิกยุคพลังปราณฟื้นคืน

ประตูทิศใต้ชิงเป่ย

ป้ายผ้าโบกสะบัด ผู้คนเบียดเสียดเนืองแน่น

เหล่ารุ่นพี่จิตอาสาที่มารอต้อนรับนักศึกษาใหม่ต่างท้าแดดแผดเผา กวาดสายตามองหารุ่นน้องใหม่ของคณะตนเองท่ามกลางคลื่นผู้คน ทว่าทุกคนล้วนไม่มีข้อยกเว้น เมื่อสายตาปะทะเข้ากับเงาร่างสูงโปร่งอันงดงามตรงหน้าประตู ต่างก็เผลอชะงักมองค้างอยู่สองสามวินาทีก่อนจะเบือนหนีไปได้

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องหน้าตา แค่กลิ่นอายความเย็นชาก็กินขาด

ดวงตาดอกท้อที่ดูเปี่ยมเสน่ห์กลับแฝงประกายเย็นเยียบดั่งเคลือบน้ำแข็ง ดูเฉยชาแต่ก็มีเสน่ห์เย้ายวน ขณะที่เส้นผมยาวสลวยดั่งม่านน้ำตกยิ่งขับเน้นให้กลิ่นอายของเธอดูบริสุทธิ์ผุดผ่องยิ่งขึ้น

คนผู้นี้ก็คือฉู่ชิงหลี