กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 294 สืบทอดวิถียุทธ์ยุคใหม่
“อาจารย์ ผมกลับมาแล้วครับ”
ตอนที่เหลยหรานซวี่ก้าวเข้าไปในร้านที่เงียบเหงาไร้ผู้คนแห่งนั้น เป็นเวลาเที่ยงพอดี
ข้างนอกแดดจ้า แต่ข้างในกลับมืดทึม ถ้าไม่ใช่เพราะมีอุปกรณ์ออกกำลังกายสารพัดชนิดตั้งกองฝุ่นจับอยู่ตรงมุมห้อง ก็คงนึกภาพไม่ออกเลยว่าที่นี่คือโรงฝึกศิลปะการต่อสู้
เสียงกระทบและขยับไหวของเครื่องเหล็กดังมาจากสุดลานกว้าง ตามมาด้วยเสียงแหบพร่าของคนแก่คนหนึ่ง
“หรานซวี่ ฝึกวิชาในโลกมนุษย์เป็นยังไงบ้างล่ะ”
“อาจารย์ ผมแค่ออกไปทำงาน ไม่ใช่เต๋าลงจากเขาเสียหน่อย” เหลยหรานซวี่รู้สึกว่าตัวเองไม่ได้แก้คำพูดอาจารย์แบบนี้เป็นครั้งแรกแล้ว
“ก็เหมือนกันนั่นแหละ เรื่องบนโลกนี้ถ้าแยกย่อยออกมา มันก็ไม่พ้นการออกจากโลกีย์กับการจากโลกนี้ไปหรอก”
เหลยหรานซวี่ชินกับความเพ้อเจ้อพิลึกคนของอาจารย์ตัวเองแล้ว เขาเดินเข้าไปข้างหลังชายชราเงียบๆ แต่อีกฝ่ายก็ยังไม่ยอมหยุด
“แก้ ปัด เตะ!”