กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 291 แม่มดผู้คืนชีพจากกองเพลิง
“เสี่ยวอิง นี่เธอจะพาพี่ไปไหนเนี่ย”
“โธ่ พี่อย่าเพิ่งถามเลยน่า เดินตามฉันมาก็พอแล้ว”
ริมแม่น้ำเอลุสในฤดูใบไม้ร่วง ลู่อิงผู้มีผมสีทองประกายม่วงจูงมือผู้หญิงที่สะพายกระดานวาดรูปก้าวเดินไปข้างหน้า
สายน้ำไหลไปทางทิศตะวันออก ลมฤดูใบไม้ร่วงพัดหวีดหวิว พอไออุ่นของยุโรปเหนือจางหายไปหมดแล้ว วันคืนอันยาวนานและเงียบเหงาของฤดูหนาวก็คงจะมาถึงในไม่ช้า
“ช่วงนี้เธอทำตัวแปลกจริง ๆ นะเสี่ยวอิง” ลู่เซวียนเม้มปากแล้วพูด “ตามหลักแล้วเธอก็โตแล้ว พี่ไม่ควรจะไปคอยจู้จี้ขนาดนี้ แต่เธอนี่ทิ้งไว้แค่คำเดียวว่าจะไปเที่ยวต่างประเทศ แล้วก็หายหัวไปตลอดทั้งหน้าร้อน โทรไปก็ไม่รับ รู้ไหมว่าพี่กับพ่อแม่เป็นห่วงแค่ไหน”
“รู้แล้วน่าพี่ คราวหลังฉันจะไม่ทำแบบนี้แล้วล่ะ” ลู่อิงแอบแลบลิ้นปลิ้นตาออกมาเบา ๆ
เรื่องไม่รับโทรศัพท์เธอก็ช่วยไม่ได้นี่นา ใครใช้ให้โทรศัพท์ข้ามกาลเวลามันไม่มีอยู่จริงกันล่ะ
ช่วงฤดูร้อนนั้นเธอไม่ได้อยู่ที่เมืองไรน์เลย ไม่ได้อยู่ในยุโรปเหนือ และไม่ได้อยู่ในโลกของปี 2042 นี้ด้วยซ้ำ
แต่นั่นก็น่าจะเป็นการเดินทางข้ามเวลาครั้งสุดท้ายแล้วล่ะ พอส่งสสารพลังงานลบกลับไปในอดีตได้ เส้นเวลาก็บรรจบกันอย่างสมบูรณ์ในที่สุด เธอเองก็วางมือไปใช้ชีวิตสงบ ๆ ได้เสียที