ตอนที่ 243 เขาวงกตที่มาบรรจบกัน

ตอนที่ 243 เขาวงกตที่มาบรรจบกัน

ฉู่ไป๋เถาปั่นจักรยานมุ่งหน้าไปยังมัธยมหนึ่งผิงซาน เธอจำไม่ได้แล้วว่าไม่ได้ปั่นจักรยานแล่นฉิวไปตามถนนในผิงซานแบบนี้นานแค่ไหน รู้สึกเหมือนมันผ่านไปนานกว่าสิบปีเสียอีก

แต่ไม่ว่าจะยังไง ความรู้สึกที่ขาทั้งสองข้างขยับได้มันช่างดีจริง ๆ

พูดกันตามตรง เธอเกลียดการต้องพึ่งพาไอ้อุปกรณ์โลหะนั่นในการเคลื่อนที่ไปข้างหน้าเอามาก ๆ

ฉู่ไป๋เถาหยุดรถตรงสี่แยกไฟแดง จากนั้นก็ดึงปีกหมวกของเสื้อกันฝนให้กระชับขึ้นอีกหน่อย เพื่อไม่ให้ละอองฝนที่พัดปลิวทำให้ผมเผ้ายุ่งเหยิง

ถนนซิงอวิ๋นอยู่ตรงแยกถัดไป ห่างจากมัธยมหนึ่งผิงซานไม่ถึง 1,000 เมตรแล้ว