ตอนที่ 237 ทะเลสีคราม

ตอนที่ 237 ทะเลสีคราม

“เกิดอะไรขึ้นน่ะ”

จ้าวเข่อเล่อเอามือยันเข่าหอบหายใจพลางกวาดตามองไปรอบๆ ตามสัญชาตญาณ

ในฐานะคนสร้างไทม์แมชชีน เขาคุ้นเคยกับเครื่องมือที่มีท่อซับซ้อนเครื่องนี้เป็นอย่างดี แต่เห็นได้ชัดว่าบนดาดฟ้าใต้แสงจันทร์ไม่มีของแบบนั้นอยู่เลย

“ไม่มี ไม่มีจริงๆ ด้วย...” เงาก้มหน้าพึมพำกับตัวเอง

จังหวะนั้นเอง ลั่วเวยกับฉู่ไป๋เถาก็ผลักประตูเดินขึ้นมาบนดาดฟ้า

“เป็นยังไงบ้าง ไทม์แมชชีนล่ะ” ลั่วเวยถามขึ้น

“เหมือนจะไม่ได้อยู่ที่นี่นะ” จ้าวเข่อเล่อตอบ

“ว่าไงนะ!” ลั่วเวยเบิกตากว้างด้วยความตกใจ