ตอนที่ 229 เงา

ตอนที่ 229 เงา

ลู่อิงไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปนานแค่ไหน แต่พอตื่นขึ้นมาอีกที แสงตะวันยามเช้าก็สาดส่องเข้ามาในห้องภาวนาแล้ว

เช้าแล้วเหรอเนี่ย...

เสียงฝีเท้าผู้คนเดินขวักไขว่ดังมาจากนอกทางเดิน ลู่อิงเผลอจะร้องขอความช่วยเหลือตามสัญชาตญาณ แต่ตอนนั้นเพิ่งรู้ว่าปากโดนแปะเทปกาวไว้อีกครั้ง จนส่งเสียงไม่ออกแม้แต่นิดเดียว

“ดูท่าเธอจะยังไม่เข้าใจสถานการณ์ของตัวเองนะ” นกกาเกาะพิงขอบหน้าต่างตรงข้ามกับลู่อิง “ห้องภาวนานี้ไม่มีใครเข้ามาหรอก ฉันเตือนว่าอย่าทำอะไรแผลง ๆ ไม่อย่างนั้นฉันก็ไม่เกี่ยงที่จะให้เธอได้ลิ้มรสความลำบากดูบ้าง”