กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 205 สนามบิน
ลู่เซวียนลงจากรถตรงป้ายรถเมล์ที่อยู่ห่างจากสนามบินไปสามป้าย เธอโบกมือลาฉู่ไป๋เถากับลั่วเวย ยิ้มบาง ๆ ให้แล้วหันหลังเดินมุ่งหน้าไปยังทะเลใต้ฟ้าฝนพรำ
เธอเป็นคนปล่อยวางอะไรได้ง่ายมาก ฉู่ไป๋เถาได้แต่มองส่งแผ่นหลังของเธอจนลับสายตาไปตรงแนวชายฝั่ง
พอหันกลับมา รถบัสก็ออกตัว แล่นต่อไปยังอีกฟากหนึ่งของเมือง
โบสถ์สไตล์ไบแซนไทน์ท่ามกลางสายฝนยังคงดูศักดิ์สิทธิ์และเคร่งขรึม โดมสีเทาตระหง่านเสียดฟ้าที่มืดครึ้ม พอมีม่านฝนพร่ามัวเป็นฉากหลังก็ยิ่งดูเงียบเหงาและเยือกเย็น ราวกับเป็นเพียงซากสิ่งที่หลงเหลือหลังผ่านกระแสน้ำเชี่ยวของกาลเวลา